|
|
Direct naar: |
|
|
|
PKN website: |
|
Ingezonden.
Dit is een nieuwe pagina.
Op deze pagina plaatsen we ingezonden kopij, artikelen om over na te denken.
Indien u iets heeft waarvan u denkt, dit past hier heel goed, schroom dan niet en mail uw bijdrage naar de webmaster.
Dit kan via email: info@protestantsgoes.nl
Terugblik
ze hadden het niet al te breed
geen wit gesteven boord
en ze waren vissers - alle twaalf
een volk van weinig woorden
ze hadden nog geen beeldbuis
geen flats, geen bungalowtjes
ze stoeiden aan het blauwe meer
met wank'le houten bootjes
geen DC8, geen maanraket
geen auto en geen koets
ze liepen op het witte strand
en meestal barrevoets
zo leefden zij, ze hadden niets
geen bad, geen telefoon, geen fiets
maar in hun midden zat een man
daar hielden al die vissers van
Hij zocht het niet in telefonen
computers of in elektronen
Hij zocht het zonder valse schijn
in aardig voor elkaar te zijn
Hij had het over "ander leven"
over vergeten en vergeven
over elkaar de hand toe steken
en over samen brood te breken
Hij zei gewoon: gij zult niet doden
en daarmee hield hij 't voor gezien
Hij had geen boeken vol geboden
Hij had er in totaal slechts tien
maar toen de rijken en geleerden
Hem hoorden, toen begon 't venijn
het was bedrog, wat Hij beweerde
het leven mócht niet simpel zijn
ze hebben Hem toen vastgegrepen
ze hebben Hem de mond gesnoerd
het zware kruishout laten slepen
en Hem naar Golgotha gevoerd
en het is nooit meer goed gekomen
want sinds men Hem heeft opgepakt
heeft men de liefde ons ontnomen
waarover Hij zo vurig sprak
maar altijd blijft het heimwee hangen
naar die eenvoudige mensenzoon
en altijd speur je nog 't verlangen
naar Hen, die zelfs na al 't gehoon
vanuit Zijn laatste kracht nog fluistert
Heer, vergeef hun wat ze doen
altijd is er nog dat heimwee
naar die ene man van toen
Toon Hermans
_______________________________________________
Samen bidden
Samen bidden dan hoor je elkander tenminste,
want wie in het donker heelal is op horen bedacht?
De bomen misschien, de wolken misschien en de winden,
de sterren daarachter en achter de sterren de nacht,
en verder is nergens een oor of een antwoord te vinden.
Heelal het is waar een woord om de hemel te binden
aan ons en de aarde. Heelal het is maar een woord
voor de ruimte riondom waarin wij verdwalen als blinden
en voor de muziek van de sferen die nooit werd gehoord.
Het is alleen maar het duister van de beminden,
het is niets dan een lege onmeetlijke nacht en wij midden
erin en dicht bij elkaar samen kussen, fluisteren, bidden.
J.W.Schulte Nordholt (1920-1995 )
_________________________________________________
De vlinder
Er was eens een man die de cocon van een vlinder vond. Hij raapte hem voorzichtig op en nam hem mee naar huis.
Op een dag verscheen er een kleine opening in de cocon. De man keek een paar uur hoe de vlinder worstelde om zich door de kleine opening naar buiten te werken.
Het leek erop dat het proces niet langer vooruit ging, en dat het de vlinder niet zou lukken om nog verder uit de cocon te kruipen.
Daarom besloot de man om de vlinder te helpen.
Hij pakte een schaar en knipte de rest van de cocon open.
Vanaf dat moment is de vlinder wel vrij, maar heeft het insect een gezwollen lichaam en verfrommelde vleugels. Hoewel de man verwacht dat de vlinder nu wel snel zal gaan vliegen, gebeurt dat niet.
De vlinder moet zo de rest van zijn leven rondkruipen met verfrommelde vleugels en een veel te groot lichaam. Want de man had in al zijn goedheid niet begrepen dat de krappe opening in de cocon nodig was om de lichaamsvloeistof van de vlinder in de vleugels te pompen, zodat hij meteen zou kunnen vliegen als hij zich uit de cocon had bevrijd.
Soms zijn worstelingen nodig in het leven.
Zonder worstelingen zouden we nooit zo sterk kunnen worden als we nu zijn.
We zouden nooit kunnen vliegen……
|
|
|
